Ciężkie życie ryjówki

 Nie jest łatwo być ryjówką, a kiedy w dodatku jesteś ryjówką przeznaczenia, to masz przekichane na całej linii. Drapieżniki, brak zapasów, prześladujący Cię pech i znikający przyjaciele- to wszystko zdecydowanie za dużo, jak na małego ssaka.

Krwią i bluzgiem

Nie chcę być jak Woody Allen czy John Sayles, których poszczególne filmy zlewają się w jedno. Ci goście robią dokładnie to, co chcą, i wcale się ich nie czepiam. Ja po prostu chcę, żeby ludzie oglądali mój nowy film, a nie ten ostatni. Chcę, żeby każdy mój film miał swoje własne niezależne istnienie.
A jednocześnie, by można z pewnej perspektywy dostrzec spójność całości”.

Quentina Tarantno albo się kocha, albo nienawidzi, gdyż to jeden z reżyserów, którzy nie pozostawiają widzów obojętnymi. 

Intertekstualna jazda bez trzymanki

 Olimp, gdzie greckie bóstwa walczą ze sobą przy pomocy nowoczesnej broni, oblegana przez Greków Troja, w której na porządku dziennym są lasery, teleporty i sztuczna inteligencja, a także opustoszała Ziemia przyszłości, na której garstka ocalałych ludzi walczy z tajemniczymi potworami, które z wiernych sług, zmieniły się nagle w żądne krwi monstra. Witajcie w pokręconej rzeczywistości „Olimpu”.

Kalejdoskop smutnych obrazków

Ben Judah zaprasza swojego czytelnika w miejsca dalekie od stereotypowych wyobrażeń o Londynie. To nie miasto z pocztówek, lecz prawdziwa dżungla, pełna niebezpieczeństw, mrocznych miejsc i groźnych ludzi. Z każdego kąta wieje beznadzieją, strachem i poczuciem bezsilności.

Smoki wszędzie, co to będzie, co to będzie?

Takiego legionu jeszcze nie widziałem. To legion płomienia, którym nasz bóg – potwór spali świat.

Jak miło wrócić na smocze śmieci, do świata, w którym wszystko ma sensowne uargumentowanie, bohaterowie są z krwi i kości, a pędząca na łeb i szyję akcja funduje czytelnikowi kilka zaskakujących zwrotów fabularnych.

Nie moja bajka …

 „Pułapka czasu” jest literackim debiutem Madeleine L'Engle, który podbił serca czytelników w latach sześćdziesiątych. Czy współczesny odbiorca ma szansę zakochać się w tej powieści o podróżach w czasie i przestrzeni?

Czysto rozrywkowe postapo z pewną nutką większych ambicji.

Słowem wstępu: przyznam, że jestem wielbicielką klimatów postapokaliptycznych. Moją mizantropiczną duszyczkę jakoś niepokojąco cieszy wizja świata, w której duża część ludzkości przeminęła z wiatrem, a niedobitki naszego „wspaniałego” gatunku walczą o przetrwanie w mocno nieprzyjaznym świecie. 

Amerykanin w Korei.

Ło matko! Już dawno żadna książka nie zdenerwowała mnie tak, jak „Koreańczycy. W pułapce doskonałości”!

„Zmartwychwstanie może być brutalne”

Dwudziesty szósty wiek. Ludzkość rozpełzła się po kosmosie jak zaraza, sięgając kolejnych planet i dokonując niemożliwego: zdobywając nieśmiertelność, ale tylko dla wybranych.

Opowieści snute o północy…

Jeśli jesteś na tyle niemądry, by zboczyć ze ścieżki, tylko od ciebie zależy, czy wrócisz na drogę.

Zacznijmy o tego, że uwielbiam, kiedy książka tworzy spójną całość, gdy okładka nie gryzie się z treścią, wydanie jest przemyślane, a ilustracje nie wołają o pomstę do nieba. Niestety, rzadko zdarza się, bym dostała „produkt” tak przemyślany, jak „Język cierni…” 

Cztery kąty i design

Muszę przyznać, że pasjami lubię oglądać cudze mieszkania. Zbieram wszelkie możliwe czasopisma wnętrzarskie, zakładka z ulubionymi blogami na ten temat puchnie w oczach, więc nie mogłam się oprzeć albumowi prezentującemu
30 najlepszych projektów, związanych z  Homebook.pl