Trzydzieści lat minęło…

Trudno w to uwierzyć, że „Wzlot Persopolis” rozgrywa się trzydzieści lat po wydarzeniach z ostatniego tomu kosmicznej sagi. Muszę przyznać, że nie potrafię jednoznacznie ustosunkować się do tego zabiegu, jaki zaserwowali nam autorzy. Z jednej strony jest to chwyt pozwalający na wpuszczenie odrobiny świeżego powietrza, z drugiej strony: niełatwo mi się przyzwyczaić do bohaterów, którzy borykając się z bolącymi kośćmi, marzą o emeryturze.

Kosmos zaraz wybuchnie...

 Seria „Expanse” to jeden z tych rzadkich przypadków, kiedy najpierw zauroczył mnie serial, a dopiero potem zdecydowałam się sięgnąć po książkę, by skonfrontować wizję twórców z materiałem wyjściowym.

Intertekstualna jazda bez trzymanki

 Olimp, gdzie greckie bóstwa walczą ze sobą przy pomocy nowoczesnej broni, oblegana przez Greków Troja, w której na porządku dziennym są lasery, teleporty i sztuczna inteligencja, a także opustoszała Ziemia przyszłości, na której garstka ocalałych ludzi walczy z tajemniczymi potworami, które z wiernych sług, zmieniły się nagle w żądne krwi monstra. Witajcie w pokręconej rzeczywistości „Olimpu”.