Starsza pani...wnerwia

Dawno nie męczyłam się tak z naskrobaniem choćby kilku słów o książce. W przypadku zachwytów literackich, czy też totalnych bubli, nietrudno wypluć z siebie peany pochwalne lub wręcz przeciwnie, akapity pełne jadu. Co jednak zrobić z książką, która jest w przeważającej mierze niemiłosiernie letnia?

Ciało na śniegu

Retro kryminał, Toronto końca XIX wieku, niekonwencjonalny detektyw- czy mogłam nie sięgnąć po „Ostatnią noc jej życia”?